Jur & Jonne

Jur en Jonne

Vanaf de eerste dans was het ons beiden duidelijk: “Wij horen bij elkaar”. Nooit meer een moment aan getwijfeld.

Jur was destijds al een aantal jaren heel bewust met de tango bezig en had al veel kennis over de techniek en de structuur van de tango. Jonne was tot dan toe ‘ongehinderd-door-enige-kennis-van-techniek’. “ik dacht dat leren dansen een kwestie was van zoveel mogelijk passencombinaties uit het hoofd leren..” Een inhaalslag volgde. Een periode waarin ze veel dansend werkten en waarin, over en weer, over elke beweging vragen werden gesteld en, al onderzoekend, antwoorden werden gevonden.

Workshops voor de liefhebbers.

Je kunt ons boeken voor lessen en workshops op locatie of in je dansschool. Wil je meer weten over de mogelijkheden en de kosten? contact

Eigen stijl

Het innige contact van de milonguerostijl is onze basis van waaruit we opzoek zijn gegaan naar ruimte voor soepele beenbewegingen.

Samen ontwikkelden ze op die manier een eigen stijl van milonguero. Deze eigen stijl is herkenbaar aan de innige omhelzing en de speelruimte voor de benen. Die beenruimte gebruiken we voor zogenaamde ‘out-of-style’ bewegingen zoals; sacadas (door elkaars ruimte heen stappen) , voleos (been’zwaai’ n.a.v. een richting verandering) en ganchos (’in’haken van elkaars benen). Alles vanuit ontspanning en natuurlijke lijnen, zonder kracht, mèt timing.

Jur en Jonne zien zichzelf als echte salondansers. “We dansen voor ons eigen plezier: om te genieten van het samen zijn en te spelen met de muziek. De ene avond voelen we ons romantisch de andere speels, zo voelt het dansen telkens anders en is elke dans een nieuwe ervaring”.
Respect voor de gezamelijke beweging op de dansvloer en de ruimte van mededansers is daarbij erg belangrijk.
Op zoek naar het ultieme gevoel van de tango:

samen dansen als één, voortbewogen door de muziek.

Doceren

Het lesgeven bleek voor henzelf een nieuwe leerschool. “Wat willen we mensen leren? hoe leg je uit, wat leg je uit? in welke volgorde, hoeveel details”. Een boeiend proces waarmee de tango ons de mogelijkheid biedt om steeds weer nieuwe vaardigheden te ontwikkelen.
Als docenten vinden wij het belangrijk veel aandacht te besteden aan bewegingstechniek, improvisatie, houding, contact en muzikaliteit. Vooral de creatieve beleving van dansen in een innige omhelzing is wat wij de mensen willen overbrengen.

Jur

Jur deed in 1993 ‘per ongeluk’ mee aan een proefles tango. Hij begreep er in dat uur niets van maar z’n interesse was gewekt. En hoewel het nog een paar jaar duurde… raakte Jur serieus verslingerd aan de tango. Zijn tangopassie bracht hem ertoe 6 nachten per week te dansen, er uren voor te rijden als dat nodig was, en naar het buitenland te reizen wanneer maar enigszins mogelijk. Begin 2000 besluit Jur uiteindelijk om z’n baan op te zeggen en van zijn liefde voor de tango te gaan leven. Hij geeft workshops en lessen met verschillende danspartners, in binnen- en buitenland oa. in Malta, Zweden en Engeland.

Door zijn reizen leert hij veel tangosteden kennen en ontwikkelt hij een sterk verlangen om van Amsterdam een bruisende tangostad te maken. Een stad die voor tangodansers over de hele wereld aantrekkelijk is om te bezoeken zodat er veel en vaak kruisbestuiving kan plaatsvinden. Dit in het belang van een gezonde tango-scene, die zichzelf ontwikkeld in groote maar vooral ook kwalitatief.
Tango Amsterdam moet op de kaart gezet worden!

Begin 2000 organiseert Jur zijn eerste dinsdagavond-salon in het B&W café. Door z’n gastvrije gastheerschap, z’n buitenlandse contacten en bovenal door zijn zichtbare liefde voor de tango, is de dinsdagsalon van meet af aan een succes.

Die zomer organiseert hij het festival TANGODIEP. De naam wordt gekozen om het Nederlandse karakter van het festival te benadrukken. Het doel is om de kwaliteit en verscheidenheid aan tango in Nederland een podium te geven. Veel Nederlandse docenten geven er workshops, er is een DJ workshop, voetreflexmassage en een debat over tango.

Het is in die zomer dat hij, in het laatste staartje van een salon, door een hem nog onbekende vrouw ten dans wordt gevraagd. Die zal zijn ontdekking van de avond blijken te zijn…

Jonne

Jonne wordt in 1998 in eerste instantie vooral verliefd op de tangomuziek, die bij haar een gevoel van ontspanning en verlangen oproept. In ‘99 volgt de eerste cursus en na drie lessen de eerste salon.

“Ik kon nog bijna niks maar kon eenvoudigweg niet van de salon wegblijven… Ik ging vaak vroeg en bleef meestal totdat ik geheel vervuld was van de muziek, de beweging en het contact. Dan zonder schudden naar huis om het gevoel zolang mogelijk vast te houden.”

De dinsdag- en de vrijdagavond waren haar vaste dansavonden, aangevuld met weekend salon in Amsterdam of Utrecht.

“Verder kwam ik in die tijd niet, ik vond het zo al spannend genoeg…. Het was voor mij destijds nieuw om alleen op stap te gaan. En dan van te voren zo helemaal niet weten hoe zo’n avond of middag zal verlopen… Welke nieuwe danspartners kom je tegen? Hoe zeker voel ik me, wat durf ik vandaag? en hoe zijn de reacties?”

“Dat vind ik één van de mooiste en meest bijzondere aspecten van de tango: De veiligheid, het respect voor elkaar en voor elkaars grenzen, waardoor het mogelijk is om de intimiteit van de dans steeds weer aan te gaan.” In de zomer van 2000 durft ze in het laatste uurtje van een salon, de getalenteerde en al vaak bekeken danser Jur ten dans te vragen…