Ricardo Tanturi

bijnaam: el caballero del tango (de ridder van de tango)

tandarts, pianist, orkestleider en componist

geboren 27 januari 1905 – overleden 24 januari 1973

Het orkest van Ricardo Tanturi is een typisch dansorkest. Technisch geen geweldig orkest en om die rede niet befaamd om zijn instrumentale stukken. Het blijkt een uitstekend begeleidingsorkest voor grootse zangers. Op de salon is er eigenlijk geen avond mogelijk zonder een tanda van dit orkest.

Van jongs af aan speelde Ricardo Tanturi in allerlei gelegenheidorkestjes die hij bijeen bracht om op buurtfeesten, liefdadigheidsbijeenkomsten en carnavalfeestjes te spelen. Ook in zijn studiejaren organiseerde hij een studentenorkest. Dit is de periode waarin hij veel van zijn latere orkestleden ontmoet.

Orquesta Ricardo Tanturi: ‘Una noche de garufa’, instrumentaal

In 1933 stelt hij een sextet samen onder de naam ‘Los Indios’ (dit was een bekent polo team). Het orkest opende elk optreden met de gelijknamige tango Los Indios van Francisco Canaro. Deze tango heeft hij vreemd genoeg nooit op de plaat gezet. In 1937 wordt de eerste plaat opgenomen.

Het orkest breekt echter pas echt door als, zanger, Alberto Castillo zich in 1939 bij hen voegt. Tussen 1941 en 1943 maken zij 37 plaat-opnamen. Deze periode is voor dansers van nu nog steeds genieten. Alberto Castillo zingt en bespeelt het publiek als geen andere zanger in het genre.

Alberto Castillo groeit uit tot een volksheld. Zijn speciale, wat nasale, stemgeluid kun je lelijk vinden maar uiteindelijk smelt iedere danser van zijn interpretatie. Deze man geeft precies aan hoe je je voeten moet neerzetten en met welke intentie je moet bewegen. Zijn emotie is zo voelbaar dat je soms met tranen in je ogen danst of op ze minst met kippenvel.

Orquesta Tanturi 1941: ‘Recuerdo malevo’ gezongen door Alberto castillo

In 1943 wordt een verbod uitgevaardigd om in Lunfardo (de taal van de tango uit de achterbuurten van BsAs) te zingen. Ricardo Tanturi aanvaard de wet maar Castillo verlaat daardoor zijn orkest en gaat solo verder (met groot succes).

Tanturi zit plotseling in de problemen, daar het succes van zijn orkest vooral te danken was aan de bijzondere verschijning van Castillo. Zijn oplossing kwam uit Montevideo, en heette Enrique Troncone.   Troncone werkte onder de artiestennaam Eduardo Ruiz. Tanturi vond dat echter geen goede naam omdat er al soortgelijke namen in de business waren. Hij wilde geen onduidelijkheid en sloeg een telefoonboek open om, op een willekeurige pagina, een naam te kiezen. Het werd Enrique Campos. Het lukte Campos het succes van het orkest vast te houden. Hoewel hij een totaal ander geluid neerzette dan Castillo. Campos heeft een ongecompliceerde warme stem. Hij is veel ingetogener dan Castillo en het orkest ondersteund hem perfect. Campos heeft maar liefst 57 plaatopnamen gemaakt met Tanturi. In 1946 verlaat hij het orkest.

Na die tijd heeft het orkest geen noemenswaardige opnames meer gemaakt.