Rodolfo Biagi

bijnaam: Manos Brujas

geboren: 14 maart 1906

gestorven: 24 september 1969

Pianist, componist, orkestleider

Het pianospel van Rodolfo Biagi is zo persoonlijk dat je het orkest direct bij de eerste klanken al herkent. De vergissing die je nog kan maken is dat Rodolfo Biagi een aantal jaar bij Juan D’Arienzo heeft gespeeld.

 

Rodolfo Biagi is geboren en getogen in San Telmo. Zijn eerste instrument is viool, maar hij verruilt die later voor de piano. Op dertienjarige leeftijd debuteert hij in de bioscoop, waar hij stomme films begeleid. Voor veel van de tangomuzikanten is dit hun eerste ervaring voor publiek. Hij werd op vijftienjarige leeftijd ontdekt door Juan Maglio die hem vraagt in zijn orkest te komen spelen. In de midden jaren twintig stapte Rodolfo Biagi over naar het orkest van Miguel Orlando. Daar speelde hij met een aantal grootheden t.w. Elvino Vardaro (viool-virtuoos) Cayetano Puglisi (viool, later bij D’Arienzo) en Juan Guido (bandoneon).

 

In die periode leerde hij Carlos Gardel kennen. Rodolfo Biagi neemt een aantal nummers op met Gardel, maar slaat een tour in Spanje af. In hetzelfde jaar neemt hij twee pianosolo stukken op, zijn eerste officieuze eigen opnamen.

 

Juan Guido vroeg Biagi vervolgens om in zijn orkest te spelen. Dit orkest was het eerste volledige tango-orkest voor filmbegeleiding, er was voor die avond ook een klassiek orkest en een jazz-band met Lucio Demare aan de piano. In de beginjaren dertig speelde Biagi in het orkest van Juan Canaro (de broer van Francisco). Met dit orkest gaat hij voor het eerst echt ‘touren’ in Brazilië. Na de tour verlaat Biagi het orkest en is werkeloos.

 

Rodolfo Biagi bleef in het tango-milieu rondhangen. In Club Chantecler luisterde hij vaak naar het orkest van een vriend van hem, Juan D’Arienzo. Biagi verving van tijd tot tijd de pianist van het orkest als die weer ziek was. In december 1935 neemt Biagi definitief die plek over.

Dit is een belangrijk moment voor de hele tango. Tussen december 1935 en juni 1938 speelt het orkest van Juan D’Arienzo de lekkerste tangomuziek van de jaren 30. Biagi ontwikkelt een eigen stijl op de piano. Hij is niet voornamelijk de begeleider binnen het orkest. Biagi maakt accenten op de tweede en vierde tel, wat zijn spel zo herkenbaar maakt. De muziek klinkt fris en er is veel te spelen voor de dansers.

 

Orquesta Biagi 1941: Zaraza gezongen door Jorge Ortiz

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

 

Na zijn samenwerking met Juan D’Arienzo organiseerd hij een eigen orkest met wie hij op 16 september 1938 zijn debuut heeft in ‘El Marabu’. Hij scoorde direct een grote hit met ‘Golgota’, een eigen compositie gezongen door Teofilo Ibanez. Biagi’s orkest was (en is nog steeds) zeer populair bij de dansers. Het is het eerste orkest dat op de Argentijnse tv te zien was. Ook was het orkest wekelijks op de radio maar dan wel met een andere pianist, zodat Biagi zelf naar de paardenraces kon.

 

 

De zangers van Biagi waren Teofilo Ibanez (’38-’39) , Andres Falgas (’39-’40) Jorge Ortiz (’40-’43 na een jaar bij Calo terug ‘44-’45), Alberto Lago (’41-’42), Alberto Amor (’43-’47), Carlos Acuna (’43-’44), Carlos Saavedra (’46-’47), Carlos Heredia (’50-’53), Hugo Duval (’51- tot het einde in 1962) en Carlos Almagro (ik ken zijn staat van dienst niet en ken ook geen opnames met hem).

 

Belangrijke muzikanten in het orkest waren Alfredo Attadia (eerste bandoneon, later bij D’Agostino), Miguel Bonano (bandoneonist en componist), Ricardo Pedevilla (bandoneon), Marcos Larrosa (viool), Claudio Gonzalez (viool) en Oscar de la Fuente (viool en arrangementen).

 

Rodolfo Biagi overlijd in 1969 aan een plotselinge bloeddrukdaling.